fbpixel

9 schrijftips van journalisten om je levensverhaal te schrijven

Moeite om je levensverhaal te schrijven? Kijk af bij journalisten. Want hun aanpak zorgt ervoor dat er een veel betere versie van je levensverhaal op papier komt. Wedden?

1. Duik erin

Voordat een journalist begint te schrijven over zijn of haar onderwerp, beschikt hij over benodigde feiten. Dit bespaart tijd. Uiteraard zijn de kaders van het verhaal dan al neergezet. De zogenaamde piketpaaltjes. 

Dit kun jij ook doen voor je boek. Verzamel alles wat je nodig hebt. Duik erin. Ga naar het archief. Bezoek relevantie locaties (oude woonadressen, de plek waar het verhaal zich afspeelt). Interview mensen die in je verhaal voorkomen. 

2. Gebruik interviews

Als journalisten quotes of citaten gebruiken van mensen die bij een verhaal zijn betrokken, wordt het levendig en authentieker. Hun woorden gebruiken zorgt ervoor dat de personages een eigen stem krijgen. Het maakt het verhaal interessanter en herkenbaarder. Zo wordt die persoon extra levendig op papier.

Gebruik interviews voor je verhaal. Laat mensen reageren op wat er is gebeurd. Door bijvoorbeeld je zus op te voeren waarvan je ouders altijd zeiden dat ze ongeïnteresseerd was, zou je door een interview met haar kunnen laten zien dat ze helemaal niet ongeïnteresseerd blijkt te zijn. Er is volgens haar eigen zeggen iets heel anders aan de hand. Ze heeft zich altijd verkeerd begrepen gevoeld en deed daarom nooit mee met de heftige familiediscussies.

9 schrijftips van journalisten om je levensverhaal te schrijven

3. Organiseer je schrijfsels 

Journalisten maken een verhaalindeling. Daarna beginnen ze met schrijven van het begin tot het einde.

Dat kan voor jou ook goed werken. Neem alle informatie die je hebt verzameld uit de voorgaande punten en organiseer deze.

Misschien werk je liever vanaf een prikbord of een overzicht met allerlei post-its waarop je alle gebeurtenissen vermeldt. Doe het op zo’n manier dat het voor je werkt. Zo schep je orde in alle informatie van de jaren die je wilt vastleggen in en voor je levensverhaal. Dat kan op papier, maar natuurlijk ook elektronisch op de computer, tablet of laptop.

4. Vind je specifieke kernthema 

Journalisten weten wat ze willen vertellen. Ze zetten in op een bepaalde invalshoek voor het verhaal. Dat geldt ook voor je levensverhaal. Daardoor weet je ook wat je wel en niet gaat schrijven. Elke scène die je in het boek schrijft, raakt een bepaald thema op een bepaalde manier.

Het is in een levensverhaal of autobiografie niet de bedoeling dat je je hele leven vertelt.

Ten eerste is dat niet boeiend voor de lezer (ook niet als het je kinderen zijn) want het zorgt ervoor dat je boek een aaneenschakeling wordt van en-toen-en-toen-en-toen stukjes. Het zogenaamde verhalen-aan-elkaar-plak-syndroom. Ten tweede is het waarschijnlijk ook niet wat jij als schrijver voor ogen hebt. Wil je boeiend en helder schrijven, zorg dan dat de lezer meegaat, op weg naar het gedroomde land (bijvoorbeeld: het leven accepteren, met kracht ergens uitkomen, enz.). 

5. Zin in het begin

Journalisten beginnen direct. Klinkt simpel, maar dat is het niet. Met een treffende beginzin trekken ze lezers in het artikel, soms met een stukje dialoog, een andere keer met een omschrijving van de setting. Zin in het begin dus. Niet halverwege het artikel.

Maar ze doen nog iets: ze gebruiken de omgekeerde piramide om je te vertellen over wie ze praten, waar het gebeurt, wanneer het gebeurt en wat er gebeurt. Bijvoorbeeld: coronapatiënten, Uden, de coronabrandhaard van Nederland, de uitbraak daar. Daarna komen de vragen waarom het is gebeurd en hoe het is gebeurd. In het geval van het voorbeeld: het leek terug te voeren te zijn naar carnaval. Zo nemen ze de lezers mee het verhaal in. 

Vergeet niet om ook in jóuw verhaal het hoe en waarom te beantwoorden. Daar zit vaak ook de diepere laag van je verhaal verstopt.

6. Je lezers meenemen

Journalisten nemen lezers bij de hand. 

Doe dat ook voor jouw verhaal. Ik zeg vaak tegen cursisten: laat je lezers niet staan. Want dat geeft het huh?-effect.

Je kent het vast wel.

Opeens zijn we in het verhaal in Griekenland en twee regels later staan we weer in Assen bij de hunebedden waar het verhaal zich afspeelt. Huh? Of is er een oom in het verhaal waarvan niemand weet uit welke hoge hoed de beste man getoverd is en verderop in het boek komt hij ook never nooit meer terug. Huh? 

Laat je lezer niet spartelen en gissen. Een boek lezen wordt heel akelig als blijkt dat we eigenlijk in een raadspelletje beland zijn.

9 schrijftips van journalisten om je levensverhaal te schrijven
Een boek lezen wordt heel akelig als blijkt dat we eigenlijk in een raadspelletje beland zijn.

7. Een verleidelijk levensverhaal schrijven

Journalisten weten de aandacht van een lezer te trekken en vast te houden. Alsof ze tegen je zeggen: ‘Kom. Hier moet je zijn. Ik heb iets voor je, ga je mee?’ Ze nodigen uit.

Doe voor je levensverhaal hetzelfde. Verleid je lezers want als je wilt dat je boek door anderen gelezen wordt, houdt dan ook die ander (de lezers) op je vizier. Reik ze de hand, maak het aantrekkelijk om jou te lezen. Bedenk dat jij dit verhaal wilt schrijven, maar zij hangen straks – ongetwijfeld met liefde – uren boven je verhaal. Dat doen ze alleen 1. als ze heel veel van je houden, o,f 2. omdat het verhaal verleidelijk is geschreven.

Schrijf niet alsof het voor jezelf is zoals je zou doen in een dagboek. Dit is geen dagboek. 

8. Redigeer als een prof

Journalisten beschikken over een pool proeflezers en redacteuren om hun teksten mooier te maken en te controleren. Zo krijg je een brandschoon, professionele artikel. 

Doe dat ook bij het schrijven van je levensverhaal. Ik zet hier wel een kanttekening bij want een tekst na laten kijken, daar hoort nu eenmaal een prijskaartje bij. Kun je dat niet betalen, leg het dan een tijdje opzij, of vraag een taalpurist uit je familie- of kennissenkring om mee te lezen en te letten op enkel taalfouten (voordat je hele tekst onder handen genomen wordt).

Dit geeft je de tijd om, als je het van die persoon terugkrijgt, nog eens met een frisse blik naar je verhaal te kijken. 

9. Lekker leesbaar

Een journalist wordt uitgenodigd om een artikel van laten we zeggen, duizend woorden te schrijven. Maar die saaie platte tekst is niet wat jij leest. Want jij krijgt als lezer een prachtig artikel, compleet met plaatjes, nette kolommen enzovoorts. De Flow, de LINDA., de Libelle of de Margriet bestaan bij gratie van de opmaak van de artikelen. Ze maken de tekst lekker leesbaar.

Wat ik vaak zie, is dat mensen na een jaar (of misschien wel twee of drie) bikkelen en schrijven aan het verhaal het zonde vinden om de opmaakkosten te betalen. Ook hier geldt: kun je het betalen, rond het schrijfproces professioneel af. Daar hoort opmaak van de tekst absoluut bij alvorens het naar de drukker gaat.

Misschien vind je dit ook interessant:

Brenda van Es hielp al honderden mensen bij het schrijven van hun autobiografische boek. Ze volgde de Academie voor Communicatie in Amsterdam en maakte carrière bij beursgenoteerde bedrijven en goededoelenorganisaties. In 2013 richtte ze ‘100 jaar na vandaag’ op en vertrok samen met haar man naar Spanje om daar het hele jaar door schrijfcursussen te geven onder de naam ‘Ik & Mijn verhaal’.

Een jaar later ontwikkelde ze de ©ES methodiek – Eerst Structuur – speciaal voor levensverhaalschrijvers. Het resultaat is verbluffend: levensechte verhalen komen helder en krachtig op papier, óók zonder schrijfervaring.

In 2017 verscheen van haar hand het boek ‘Zo doe je dat, je levensverhaal schrijven’. Het werd lovend ontvangen door Schrijven Magazine.

Je bestelt het boek hier.

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

×

Bel of App ons gerust

× App ons