fbpixel

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Afgelopen week mocht ik van, laten we haar Mies noemen, hoofdstuk 1 lezen. De ongecensureerde versie. Nadat ik mij aan mijn bureau had genesteld met een kop koffie, begon ik te lezen. Al na de eerste pagina concludeerde ik dat het eerder een dagboekfragment betrof, dan een hoofdstuk van een boek. Ik voelde me ongemakkelijk. Had ze nu de lezer willen boeien, of schreef ze dit eigenlijk voor zichzelf? Ik vroeg mij dat af.

 

4 SCHRIJFGEHEIMEN VOOR JOUW VERHAAL

 

Mies schrijft voor de buitenwereld, tenminste, dat wil ze graag. In dat geval had ze de lezer weldegelijk op het vizier moeten hebben. Nu leek het op iets tussen een dagboekfragment en een vertellingen in, verhalend óver wat ze mee hebben gemaakt. Nog altijd worden er te weinig levensechte verhalen op een vermakelijke, boeiende manier geschreven. Waar zit ‘m dat nou in?

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Meestal beslis ik na de eerste vijf pagina’s of ik doorlees of niet. Eerlijk gezegd denk ik dat niet de enige ben maar dat een groot deel van lezend Nederland / België zo een verhaal tot zich neemt. En daarom waarschuw ik iedere levensverhaalschrijver. Als jij je verhaal tot een boek wilt gieten, dan heb je een drieledige rol.

Je moet de lezer (wie dat dan ook is)

  1. in je verhaal trekken
  2. vermaken
  3. zo nieuwsgierig maken dat hij verlangt naar meer en de pagina omslaat

 

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Het is voor jou misschien het eerste boek dat je schrijft. Daarom deze 4 schrijfgeheimen om je te helpen anders te gaan schrijven. Want je levensechte verhaal boeiend maken, is geen keuze. Het móet. En dat is buitengewoon lastig! Waar komt dat nou door? Hier 4 redenen.

Omdat het jouw verhaal is

Je schrijft niet het verhaal, je bént het verhaal. Je kunt lastig van een afstand kijken naar de verhaallijnen want je staat er middenin. Je leeft dit verhaal. Probeer dan maar eens een boeiend, overzichtelijk geheel te creëren. Dat is misschien zelfs onmogelijk zonder hulp vanaf buitenaf (ja, ja, ik weet het, wij van WC-eend adviseren WC-eend).

Toen ik mijn boek schreef ‘In Spanje schijnt altijd de zon’ had ik, eerlijk toegegeven, hier ook last van. Ik stond in het verhaal en vond alles boeiend om te schrijven. Daarom had ook ik een schrijfcoach. Er is een groot verschil tussen de dingen die voor jou persoonlijk van belang zijn (of waren), en wat voor de lezer van belang is. Focus en structuur aanbrengen in je verhaal, is net zo belangrijk als iemand van buitenaf die zorgt dat je je daaraan houdt.

#1 Advies aan de schrijver:

Dorrestein zei: ‘Schrijf niet met open wond, schrijf pas als de wond een litteken is geworden.’ Als je voor een ander schrijft, is het is je rol je verhaal op een vermakelijke manier over te brengen. Houd je lezer altijd op je vizier. Schrijf wat belangrijk is voor het verhaal, níet (per se) wat belangrijk is voor jou.

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Omdat er mensen je verhaal in en uit vliegen

Je leven leef je niet alleen. Grote kans dat er dierbaren, bekenden, vage kennissen, vriendinnen die je door ruzies niet meer ziet, bakkers van de hoek, leden van een vereniging enz. meedoen in je verhaal. Boeiend schrijven én respectvol omgaan met mensen die een rol hebben, is een behoorlijke schrijversuitdaging. Hoe houd je hun stemmen buiten jouw schrijfdeur? Ken je die stemmetjes: Wat zouden zij willen dat er in het verhaal komt, en wat niet? Misschien willen ze er helemaal niet in? En dan? Mag dit eigenlijk wel?

 

En daar begint het gedonder want ineens zitten al die mensen vanaf je schouder zich te bemoeien met jouw teksten. Weg focus. Al die stemmetjes denken maar aan één persoon: zichzelf. Of ze al dan niet aanwezig zijn in je verhaal is aan jou. Jij beslist, jij schrijft, jij hebt de pen in handen.

 

#2 Advies aan de schrijver:

Heb je eenmaal besloten: deze personen móeten erin, dan vereist dat moed, duidelijkheid en vooral respect (kijk ook zeker dit interview van Henk van Straten van Brieven Van Het Tussenhuis). Die drie zorgen voor focus en een boeiend verhaal, ze zijn essentieel als je je verhaal schrijft voor anderen. Doe zo weinig mogelijk concessies op het boek dat je voor ogen hebt. Schrijf nooit over anderen uit wraak, houd het zuiver.

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Omdat je te snel gaat

Net als het belangrijk wordt, vlieg je over een gebeurtenis heen. Logisch, want als je dat ene moment goed wilt schrijven, moet je ernaar kunnen kijken. En daar heb je misschien net even geen zin in. Ondanks dat het emotioneel kan zijn, zul je het moeten beschrijven, compleet met zintuigen en al. Niet zo van ‘en toen liep hij het huis uit en zag ik hem nooit meer’. Juist op het moment suprême hebben we (je lezers) alles nodig om een ons een beeld te vormen. Om als het ware jouw verhaal als een film te zien.

 

Hoe dat eruit ziet? Een voorbeeld.

 

Laat je lezer zien hoe je verslagen aan de houten keukentafel ging zitten. Daarop de twee koffiekopjes van gisteren met daarnaast de opengeslagen Telegraaf van die dag. Zijn leesbril erop. Hoe je een half uur verslagen voor je uitkeek en wakkergeschudt werd door de muffe geur van drooggekookte bloemkool. Dat je opstond, naar het aanrecht liep en de bloemkool, compleet met steelpannetje en al, het raam uit smeet. De snijdende stilte die daarop volgde en de klok die half zeven aangaf.

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

#3 Advies aan de schrijver:

Leer te kijken naar belangrijke momenten in je verhaal. Wil je niet in dat vervelende moment staan? Misschien is het dan nog niet de tijd om je boek te schrijven. Wil je dat wel, geef dan ook details om de context over te brengen (het kan enige oefening kosten om dat te kunnen). Drooggekookte bloemkool spreekt in zo’n geval boekdelen.

 

Ten vierde: omdat je te langzaam gaat

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Ga je ergens in je verhaal nog te snel, in andere stukken ga je misschien juist te langzaam. Je lezer raakt dan verveeld. Dat komen doordat er zaken in je verhaal staan die er niet toe doen. Dat is lastig beslissen, want wat doet er wel en wat doet er niet toe? Of je begint de boel tot op het bot uit te leggen aan je lezer. Dat verhaal van je schoonmoeder staat er nu al een keer of wat in. Telkens in andere woorden, dat wel. Kies de scherpste en schrap de andere stukken.

 

En bij die vierde discussie waaruit blijkt dat hij (zoals altijd) overdreven stellig is en jij (weer) gelijk blijkt te hebben, weten we het wel. Je hebt je punt al gemaakt. Er gebéurt niets nieuws als je herhaaldelijk hetzelfde laat zien door alle voorbeelden op te voeren als bewijs.

 

#4 Advies aan de schrijver:

Herhaling is dodelijk. Houd dat op je vizier. Tenzij je voor jezelf schrijft, dan kan alles natuurlijk. Dan kun je elke discussie die je wilt opvoeren. Dan is er geen te langzaam, noch een te snel. Dat is dan weer boeiend 🙂

 

 

Op naar jouw boek,

Hoe drooggekookte bloemkool je verhaal boeiend maakt (plus 4 schrijfgeheimen voor je verhaal)

Meer gratis inspiratie om (eindelijk) je boek schrijven?

Heb jij het gevoel dat het tijd is om je boek te schrijven? Om je schrijfdroom waar te maken? Niet rondlopen met het idee van een boek, maar het echt gaan doen? Laten we starten, meld je vandaag nog aan voor de gratis online schrijfcursus. Doe je mee? Al 2.409 mensen gingen je voor!

Klik hier.

Misschien vind je dit ook interessant:

Brenda van Es hielp al honderden mensen bij het schrijven van hun autobiografische boek. Ze volgde de Academie voor Communicatie in Amsterdam en maakte carrière bij beursgenoteerde bedrijven en goededoelenorganisaties. In 2013 richtte ze ‘100 jaar na vandaag’ op en vertrok samen met haar man naar Spanje om daar het hele jaar door schrijfcursussen te geven onder de naam ‘Ik & Mijn verhaal’.

Een jaar later ontwikkelde ze de ©ES methodiek – Eerst Structuur – speciaal voor levensverhaalschrijvers. Het resultaat is verbluffend: levensechte verhalen komen helder en krachtig op papier, óók zonder schrijfervaring.

In 2017 verscheen van haar hand het boek ‘Zo doe je dat, je levensverhaal schrijven’. Het werd lovend ontvangen door Schrijven Magazine.

Je bestelt het boek hier.

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

×

Bel of App ons gerust

× App ons